“Άνω σχώμεν τας καρδίας”, εκφωνεί ο ιερέας. Και ο λαός απαντά: “Έχομεν προς τον Κύριον”. Απαντούμε με ειλικρίνεια όμως; Όχι! Η καρδιά μας είναι αλυσοδεμένη με τη γη και τη γήινα, ο νους μας απορροφημένος από το κυνήγι του πλούτου και της ηδονής και σκοτισμένος από τις περιττές μέριμνες του βίου. Πώς να βρεθεί, έτσι, χώρος μέσα μας για τον Κύριο; Πώς να ανυψωθούμε νοερά προς τον Ουρανό; Για να ανεβεί η καρδιά μας “άνω”, πρέπει να ζούμε καθημερινά “συν τω Θεώ και εν τω Θεώ”, σύμφωνα με  ...

“Όπως το νήπιο που θηλάζει ζει κυριολεκτικά χάρις στη μητέρα του, έτσι και ο χριστιανός που κοινωνεί το σώμα και το αίμα του Κυρίου ζει ολοκληρωτικά χάρις σ’ Εκείνον. Μη στρέφεσαι, λοιπόν, πουθενά αλλού, αλλά μένε προσκολλημένος στον Χριστό, όπως το βρέφος στην αγκαλιά της μητέρας του”. Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης Απόσπασμα από το βιβλίο “Της αγάπης στίγματα“, Αρχιμ. Σιλουανού, έκδοση Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Μαυρομματίου